Stan, który musi osiągnąć należyta staranność: na podstawie zebranych informacji i oceny ryzyka nie ma żadnych albo są tylko znikome powody do obaw, że produkt nie jest niepowodujący wylesiania albo nie został wytworzony legalnie. Pojęcie to definiuje art. 2 pkt 26 EUDR.
Dopóki ryzyka nie można uznać za znikome, odnośny produkt nie może zostać wprowadzony do obrotu w UE ani wywieziony.
Co oznacza „znikome”?
Znikome nie znaczy „zerowe”, lecz na tyle niskie, że po starannej ocenie nie pozostają uzasadnione wątpliwości co do tego, że produkt jest niepowodujący wylesiania i legalny. EUDR nie wymaga zatem całkowitego braku ryzyka, lecz rzetelnej, udokumentowanej oceny, że wymogi są spełnione. Miarą jest w szczególności to, czy działka, na której odbywała się produkcja, została wylesiona po 31 grudnia 2020 r. i czy produkcja była legalna.
Jak ocenia się ryzyko?
Ryzyko ustala się w ramach oceny ryzyka – drugiego etapu należytej staranności. Rolę odgrywają między innymi:
- kraj produkcji i jego klasyfikacja ryzyka
- dokładność i wiarygodność współrzędnych geolokalizacyjnych
- złożoność łańcucha dostaw
- dostępne dowody, takie jak FSC/PEFC albo FLEGT
Co, jeżeli ryzyko nie jest znikome?
Jeżeli okaże się, że ryzyko przekracza poziom „znikomy”, wchodzi w grę trzeci etap: ograniczanie ryzyka. Trzeba wtedy podjąć dodatkowe działania – na przykład uzyskać dalsze dowody, uściślić współrzędne geolokalizacyjne albo przeprowadzić audyt dostawców – aż ryzyko spadnie do poziomu znikomego.
Wskazówka: Prosimy udokumentować, w jaki sposób doszli Państwo do oceny „znikome”. Właściwy organ – w Niemczech BLE – może zażądać Państwa oceny, a dokumenty należy przechowywać przez pięć lat.
Kogo to dotyczy?
Próg ten dotyczy każdego podmiotu, który sam wykonuje należytą staranność i składa oświadczenie o należytej staranności – na przykład importerów albo właścicieli lasu sprzedających bezpośrednio. Dopiero po stwierdzeniu znikomego ryzyka można złożyć oświadczenie za pośrednictwem systemu TRACES NT. Podmioty handlowe i podmioty na dalszym etapie łańcucha dostaw nie przeprowadzają własnej oceny ryzyka, ale muszą sprawdzić sprawę w razie uzasadnionych zastrzeżeń i mogą przekazywać towar dalej tylko wtedy, gdy ryzyko jest znikome.
Związek z innymi obowiązkami
Znikome ryzyko jest celem całego procesu należytej staranności i warunkiem złożenia oświadczenia o należytej staranności. Łączy tym samym wszystkie pozostałe pojęcia ze słownika: bez dokładnych współrzędnych geolokalizacyjnych i rzetelnej oceny nie da się go wykazać.