Produkt jest niepowodujący wylesiania, jeżeli grunt, na którym go wytworzono, nie został poddany wylesianiu ani degradacji lasów po dacie granicznej 31 grudnia 2020 r. To podstawowy wymóg, który musi spełnić każdy odnośny produkt.
Do obrotu w UE wolno wprowadzać albo wywozić wyłącznie produkty niepowodujące wylesiania, które wytworzono również zgodnie z prawem.
Dlaczego ta data ma znaczenie?
EUDR wyznacza stałą datę graniczną: 31 grudnia 2020 r. Jeżeli grunt produkcji został wylesiony albo zdegradowany po tej dacie, produkt nie jest zgodny z przepisami – niezależnie od tego, kto go później sprzedaje.
Jak to wykazać?
- Prosimy zapisać współrzędne geolokalizacyjne każdej działki produkcyjnej
- Prosimy porównać stan gruntu z datą graniczną
- Prosimy udokumentować wynik w oświadczeniu o należytej staranności
Co uznaje się za wylesianie?
Rozporządzenie obejmuje zarówno wylesianie (przekształcenie lasu na inne użytkowanie gruntów), jak i – w przypadku drewna – degradację lasów. Współrzędne geolokalizacyjne pozwalają sprawdzić grunt na zdjęciach satelitarnych z odnośnego okresu.
W skrócie: Brak wylesiania wykazuje się przez współrzędne geolokalizacyjne w połączeniu z datą graniczną. Oba elementy spotykają się w oświadczeniu o należytej staranności.